Mon, 06 Aug 2018
ताजा समाचार
अफगानिस्तानमा आत्मघाती दुई हमला, ३५ को मृत्यु ७० घाइते || इन्डोनेसिया र चीनमा भूकम्प || एप्पलको बजार मूल्य १० खर्ब डलर पुग्यो || जिम्बाबेमा विपक्षीद्वारा मतपरिणाम बहिस्कार || दुई मन्त्रीलाई शपथः चार महिला || रु २१ अर्ब ८० करोड राजश्व संकलन || पहिलो पटक प्रस्तावित प्रधानन्यायाधीशको नाम अस्वीकृत || भौतिक पूर्वाधार तथा विकास मन्त्रालयमा नयाँ संरचना बन्दै || मन्त्री विश्वकर्माद्वारा निरीक्षण || आयुर्वेद, प्राकृतिक चिकित्सा पाठ्यक्रममा समावेश हुने || ट्रम्पको भारत भ्रमण निश्चित भइनसकेको अमेरिकी भनाइ || पिएमएल–एन नेताद्वारा पूर्व प्रधानमन्त्री शरीफसँग भेट || क्यालिफोर्निया डढेलोबाट एक हजार घर नष्ट || म्यानमारमा बाढीका कारण डेढलाख मानिस विस्थापित || सेन्ट्रल अफ्रिकन रिपब्लिकमा मारिएका रुसी पत्रकारलाई यातना नदिइएको पुष्टि || गुगलले चीनका लागि सेन्सर–मैत्री सर्च इन्जिन विकास गर्दैछः स्रोत || मुलुकलाई काठमा आत्मनिर्भर बनाउँछौँ : वनमन्त्री बस्नेत || दोलखामा ४.२ रिक्टरको परकम्प || घरजग्गा कारोवारबाट रु दुई करोड २८ लाख राजश्व || राष्ट्रियसभाका समितिमा रहने सदस्यको नाम अनुमोदित || आँखा पाक्ने रोगका बिरामी बढे || सरकारलाई आर्थिक र राजनीतिक रुपान्तरण गर्न समय दिनुपर्ने : अध्यक्ष || ट्याक्टर दुर्घटनामा दुईको मृत्यु || विकास र समृद्धिको नारा पूरा गर्न सक्दैनः नयाँ शक्ति || स्वास्थ्य सेवा केन्द्रमा सिलबन्दी || दश महिनाभित्र भैरहवाबाट अन्तर्राष्ट्रिय उडान शुरु हुन्छ : मन्त्री अधिकारी || प्रदेश नं १ : दुई विधेयक पारित || पैसा र पहुँच नहुनेले सेयरमा हेरेरै बस्ने प्रवृत्तिको अन्त्यः मन्त्री || डुबेर बालिकाको मृत्यु || क्रिकेटः श्रीलंकाले पहिलो ब्याटिङ रोज्यो || राष्ट्रसंघीय महासचिव जापान जाने || प्रदेश नं. ७ प्रदेशसभा सदस्यद्वारा समसामयिक विषयमा ध्यानाकर्षण || महिला शिक्षित नभएसम्म सामाजिक विकृति अन्त हुन्न : मुख्यमन्त्री राउत || काँग्रेसले तीन दिन आधा झण्डा झुकाउने || बडाहाकिमका छोरा बने देशकै सर्वोकृष्ट किसान || पर्सागढीमा ‘विपन्नको आँगनमा मेयर’ कार्यक्रम || शोक प्रस्ताव पारित || कुरा गरिरहेकै समयमा मोबाइल फोन विस्फोट हुँदा युवकको मृत्यु || नेपाली क्रिकेटको तीन दशकः एक दिवसीय खेल्दासमेत पूर्वाधार निर्माणमा ढिलाइ || नयाँ दिल्लीमा दलालको फन्दाबाट ३९ नेपाली महिलाको उद्धार ||
गजेन्द्र स्मृति र प्रदेश २ को गोरेटो

माघ १८, २०७४

  • चन्द्रकिशोर

“कुछ नेताओं के भटक जाने से मधेस नही भटका करते”

खलील जिब्रानले लेखेका छन्, “कुनै व्यक्तिको मनोभावलाई यदि बुझ्नु छ भने उसले अहिले सम्म के हासिल ग¥यो त्यतातिर नहेर्नुस, बरु उसले के गर्ने अभिलाषा राखेको छ, त्यतापट्टि बढी ध्यान दिनुस्” । गजेन्द्र नारायण सिंहलाई आदरले “गजेन्द्रवावु” भनेर सम्बोधन गरिन्थ्यो । गजेन्द्र वावु ज्यू“दै छदा के कस्ता राजनीति उपलब्धि प्राप्त गरे भन्दा पनि आज उनले समाएको  गोरेटो  समातेर  मधेसी  राजनीतिले  के  कस्तो  फराकिलो  लोकमार्ग  निर्माण  गर्न  पुगेको  छ  त्यो  महत्वपूर्ण  हो  ।  गजेन्द्र  वावूको  मूल्यांकन  गर्ने  बेला त्यस कालखण्डको समस्याहरु माथि पनि एक नजर  राख्नु  पर्छ  र  आजका  समस्याहरुसंग  त्यसको  तुलना  पनि  गर्नुपर्छ  ।  अहिलेको  जुन  मध्यमार्गी  मधेसी  राजनीति  छ  त्यो  उहा“को  सपनाको  विस्तार  हो । मधेसी राजनीति उहा“को महान गुणहरुको जीवन्त स्मारक बन्न पुगेको छ । त्यसैले पनि अहिले उहा“लाई कसरी  सम्झिने  गरिएको  छ,  किन  सम्झिने  गरिएको  छ, कसले सम्झिराखेको छ, कहा“ सम्झिदै छ र को सम्झिदै छन् भन्ने सवाल पनि महत्वपूर्ण हुन आएको छ  ।  विगतको  विवेचना  नगरिकन  आगतको  सुखद  चाहना राख्न सकिदैन । मध्यमार्गी गोरेटोआजको मधेसी राजनीति इतिहासको अध्यारोवाट निस्किएर  आएको  छ  ।  यो  अध्यारो  मामुली  थिएन  –  शताब्दियौ  लामो  थियो  ।  शताब्दीहरुको  अध्यारो  सुरुङ्गमा जो केही मसालहरु बले, त्यसको नाम रघुनाथ ठाकुर, पण्डित रामाकान्त झा, मुन्सी दयाशंकर गुप्ता, कुलानन्द  झा,  दुर्गानन्द  झा,  डा.लक्ष्मी  नारायण,  रामजनम  तिवारी,  श्यामलाल  मिश्र,  रामचन्द्र  मिश्र,  गंगाधर  झा,  रघुनाथ  राय,  सत्यदेवमणी  त्रिपाठी  लगायतका थिए । यो सूची निकै लामो छ । त्यसैले भन्नु परेको छ मधेसी राजनीतिमा अहिले देखिएका अनुहारहरु “मुहान” होइन, यिनीहरु त “प्रवाह” हुन । उसो त कतिपयले अहिले मान्ने गरेका छन्, “म जहा“ खडा छु पंक्ति त्यहीवाट शुरु भएको छ” । मलाई लाग्छ इतिहासको कुनै पनि सरलीकरण तिनकै अस्तित्वलाई चुनौती दिन्छ । हो जसले अन्तिम प्रहार गरे तिनलाई लाग्न सक्छ कि ढुङ्गा मैले नै फोरेको हु“ । तर उसले विर्सिरहेको  हुन्छ  कि  इतिहासमा  त्यो  ढुङ्गामाथि  अनेकौ प्रहार गर्नेहरु थिए । यस कुरालाई यसरी पनि भन्न सकिन्छ घरको जगमा छोपिन गएका ईटहरुलाई जो कोहीले सम्झिदैन, चिन्दैन, चिनाउदैन तर उसले छानामा  रहेको  चम्किलो  ईटलाई  सम्झिरहेको  हुन्छ,  सम्झाई रहेको हुन्छ । तत्कालमा देखिएको चिन्ने र चिनाउनेको यो लुकामारी खेल जतिसुकै नै खेलियोस तर  यसले  जगका  ईटहरुको  अवमूल्यन  गर्ने  नैतिक  साहस राख्दैन । तराई   का“ग्र्रेसको   पतन   पश्चातको   विकट   र  दुविधाग्रस्त  समयमा  जुन  अडिग,  निश्चय  र  दूरदर्शिताका साथ गजेन्द्रवावु मधेसी संगठन निर्माण कार्यमा  आफुलाई  समर्पित  बनाए,  आजको  मधेसी  दलहरु  तिनै  प्रयत्नहरुको  परिस्कृत  परिणाम  हो  ।  गजेन्द्रवावुलाई केवल मधेसी राजनीतिसंग जोडेर मात्र हेर्न  मिल्दैन  ।  उनी  नेपालमा  लोकतन्त्र  स्थापनाका  लागि  प्रतिवद्ध  एक  पुराना  योद्धा  थिए  ।  २००७  साल  देखि  जीवन  पर्यन्त  उनी  आफुलाई  नेपाली  लोकतन्त्रकाप्रति संघर्षशील व्यक्तिका रुपमा उभ्याए । नेपालको राजनीतिक भूगोलभित्र बस्ने जो कोहीको वीच  आपसी  सम्बन्धका  व्याकरण  कस्तो  हुने,  त्यसैगरी  राज्य  र  नागरिक  वीचको  सम्बन्ध  कसरी  सम्मानजनक हुने र नेपालमा गैर वरावरीलाई समाप्त पारी समतामूलक समाज कसरी निर्माण गर्न सकिन्छ, उनी  आजीवन  त्यसैका  लागि  चिन्तित  देखिए  ।  हो  उहा“को कार्यक्षेत्र मधेस रह्यो । उहा“    सप्तरीको    एउटा    सीमान्त    गाउ“मा    जन्मिएर  पनि  नेपाली  जनतालाई  बलियो  वनाउन  चाहन्थे  ।  नेपालमा  लोकतान्त्रिक  व्यवस्था  अन्र्तगत  नया“  संरचनाको  परिकल्पना  उनको  थियो  ।  नया“  संरचनाको परिकल्पनाको बहसमा नेपाली राज्य, राज्य संचालनको प्रक्रिया तथा राज्य र समाजका विभिन्न समूहहरु बीचको आपसी सम्बन्धलाई आधार मानेर अगाडी बढ्नु पर्ने उनको मा“ग थियो । उनी राज्य र सामाजिक समूहहरुको सम्बन्ध तथा भूमिकाको वारेमा व्यापक  रुपमा  प्रश्न  उठाए  ।  उनका  अनुसार  नेपाली  सन्दर्भमा राष्ट्रिय एकता र सार्वभौमिकतालाई सर्वोपरी राखी राजनीतिक, आर्थिक, सामाजिक एवं सांस्कृतिक विकास गर्ने अधिकारको रुपमा संघीयतालाई बुझ्नु पर्ने थियो । आज उहा“ वितेको लामो समय पश्चात नेपाल संवैधानिक रुपमा संघीयतामा प्रवेश गरेको छ । प्रदेश प्रमुखको नियुक्ति र प्रदेश सभाका सदस्यहरुको सपथ  ग्रहण  भई  सकेको  छ  र  अब  चाडै  नै  प्रदेश  सभाले  आफ्नो  कामकाज  प्रारम्भ  गर्ने  भएको  छ  ।  यो  भनेको  गजेन्द्र  नारायण  सिंहले  हिड्न  खोजेको  गोरेटोको सार्थकता हो । निश्चित रुपमा उनी मधेसमा जे जुन प्रकारका प्रदेशहरुको वनावट चाहन्थे र जस्तो संघीयताको  अभ्यास  गर्न  खोजेका  थिए  त्यस्तो  हुन  पाएको छैन । तर जे जस्तो रुपको संघीयता आएको छ अब यसवाट देश पछाडि  फर्केर जान सक्दैन । प्रदेश २ को पहिचानसंघीयताले   नागरिकहरुलाई   पहिचान   सहित   संगठित  हुने  अवसर  दिन्छ  ।  प्रदेश  २  ले  अब  आफ्नो इतिहास, परम्परा, बनावट र बसोवासको आधारमा आफ्नो  विशिष्ट  पहिचान  निर्माण  गर्नु  पर्छ  ।  आफ्नो  सार्मथ्यहरुलाई विस्तार गर्दै यस भेगका नागरिकहरुको राज्यप्रति  अपनत्व  कसरी  वृद्धि  गर्ने  त्यसका  लागि  साझा प्रयत्न गरिनु पर्छ । प्रदेश २ आफैमा विविधता बोकेको  क्षेत्र  हो  ।  यो  विविधता  माझ  समन्वयको  सुत्रहरुको   पहिचान   गर्ने   बेला   आई   सकेको   छ । काठमाण्डौवाट हेर्दा प्रदेश २ मा एउटै पहिचान देखिएला  तर  भूई  सतहवाट  हेर्दा  यो  पहिचानहरुको  मिश्रित  प्रदेश  हो  ।  यी  कुराहरु  अहिले  पटक  पटक  भन्नु  परेको  छ  किनभने  संघीयता  भनेको  सम्झौता  पनि  हो  ।  यसमा  हुने  कुनै  पनि  निर्णय  दवावकारी  हुन  सक्दैन,  स्वेच्छिक  हुन्छ  ।  स्वेच्छिक  निर्णय  हुनका लागि सरोकारवाला सबै पक्षहरु माझ संवाद हुनु  पर्छ  ।  संवादले  अपनत्व  ल्याउ“छ,  संवादले  समझदारीको निर्माण गर्छ । संघीयता भनेको अत्यन्तै गम्भीर  रुपमा  विचार  गरेर  आपसमा  “नेगोसिएट”  गर्नुपर्ने विषय हो । अर्थात प्रदेश २ मा हुने कुनै पनि व्यापक प्रभावको निर्णयमा प्रादेशिक विमर्श हुनुपर्छ । यहा“ सबैले आफु खुशी सडक तताएर मन चिताएको पाउने होइन । प्रदेश २ ले यस्तो परम्पराको शुरुवात गर्नु प¥यो जहा“ वृहतर हितमा सबैको स्वार्थ निश्चित छ भन्ने साझा  बोध  गराउ“छ  ।  यस्तो  कचिङ्गलहरुको  शुरुवात  नहोस जसले यो प्रदेश टुक्रिने स्थिति आओस । प्रदेश २ लाई सफलतापूर्वक चलाउन नभई नहुने कुरा भनेको यस भूगोल भित्रका प्रत्येक पक्ष र पंक्तिले आफु सम्मान र सुरक्षित प्राप्त गरेको देखिनु हो । प्रदेश  २  को  सम्बन्धमा  आम  नेपालीमा  थुप्रै  प्रश्न,  आशंका,  अस्पष्टता  र  द्विविधाहरु  व्याप्त  छन् । प्रदेश संचालनको जिम्मेवारी वहन गर्ने सभासद र   राजनीतिक   दलका   नेता   एवं   कार्यकर्ताहरुमा   समेत प्रदेश २ का सम्बन्धमा थुप्रै जिज्ञासाहरु रहेको पाइन्छ । त्यसैले प्रदेश २ वारे यहा“का प्रत्येक वासिन्दा स्पष्ट  हुन  अत्यन्त  जरुरी  छ  ।  किनभने  यसको  टुङ्गो  नलागी प्रदेश २ ले सार्थक र सन्तोषजनक यात्रा गर्न सक्दैन । प्रदेश सभा सदस्यहरुको सपथ ग्रहण समारोह जे जुन प्रकारले सम्पन्न भयो त्यहा“ सन्तुष्ट हुने ठाउ“ छैन । प्रदेश सभाको आफ्नै गरिमा र स्वतन्त्रता हुन्छ । तर अबको दिनमा झिना मसिना भनिने त्रुटिहरु पनि नदेखिउन । प्रदेश सभाको सर्वोच्चता र मर्यादा प्रखर रुपमा प्रकट होउन ।प्रदेशमै छन् विज्ञप्रदेश  २  का  समक्ष  चुनौतीहरु  कम  छैन  ।  अहिले  पनि  “जिल्ला  समन्वय  समिति”  को  नाममा  जिल्लाको अस्तित्व कायमै छ । प्रदेशको नियन्त्रणमा कुन  र  कस्तो  सुरक्षा  संयन्त्र  हुने  टुङ्गो  छैन  ?  प्रमुख  जिल्ला   अधिकारीहरुको   जवाफदेहिता   केन्द्रवाट   प्रदेशमा  रुपान्तरित  भएको  छैन,  प्रदेश  २  मा  रहेका  पूर्वाधारहरुको  विकास  कसरी  गर्ने  त्यसको  रुपरेखा  कसैसंग  छैन  ।  पुराना  जुन  संरचनाहरु  छन्  त्यसको  वारेमा  फरक  फरक  दृष्टिकोणहरु  आई  राखेको  छ  ।  यहीनिर साझा सहमतिको विन्दु खोजी गर्न विज्ञहरुको भूमिका  महत्वपूर्ण  हुन्छ  ।  विभिन्न  धारणाको  सही  अध्ययन  र  दिगो  संरचना  सुझाउन  उनीहरुले  आफ्नो  विशेषज्ञताको  प्रयोग  गर्न  सक्छन्  ।  प्रदेश  २  को  यथार्थ धरातल बुझेर यहा“का मुद्दाहरुलाई सुल्झाउनु, जटिलताहरुलाई  व्यवस्थित  गर्न,  अगामी  वाटोलाई  सहज बनाउन, प्रादेशिक अभ्यासको अवधारणालाई यस  प्रदेशका  वासिन्दाहरु  माझ  देखिने,  बुझिने  र  अनुभूत गर्न सकिने संरचना र पद्धतिमा ढाल्न उत्प्रेरित गर्ने, यस प्रदेश मै विज्ञहरुको कमी छैन । पहिला त विज्ञहरुले आफ्ना अनुभवलाई सार्वजनिक विमर्शमा ल्याउनु  प¥यो,  आफु  पनि  लगनशील  देखिनु  प¥यो,  त्यसैगरी प्रदेश प्रमुख, प्रदेश सरकार र प्रदेश सभाले परामर्श वा छलफलका निम्ति आफुलाई उदार बनाउनु प¥यो । प्रदेश २ को जनताको भावनालाई प्रतिनिधित्व गरी गतिलो प्रादेशिक अभ्यास निर्माण गर्ने चुनौतीमा विज्ञहरु सहयोगी हुने अपेक्षा सर्वत्र गरिएको छ । प्रायः   भन्ने   गरिन्छ   मधेस   आन्दोलनको   कोखवाट   निस्किएका   मानिसहरु   भ्रष्ट   भए,   उनीहरुले  जातिवादलाई  हावा  दिए  ।  राजनीतिमा  विकृतिकरणको शुरुवात पनि यही आन्दोलनको देन हो  ।  तर  अहिले  फर्केर  हेर्दा  भन्नै  पर्ने  हुन्छ  यस्तो  आक्षेपमा आंशिक सत्यता मात्रै हो । जसरी नदीमा विस्तारै विस्तारै लहरहरुले त्यसको धारा फेर्न सफल हुन्छ  र  आफुलाई  विदा  गर्छ  ।  ठीक  त्यसै  प्रकारले  लामो मधेसी राजनीतिले विस्तारै विस्तारै उध्र्वमुखी हुदै गएको छ । एकजनाले घूर संवादमा भनेको कुरा म साझेदारी गर्न चाहन्छु, “कुछ नेताओं के भटक जाने से मधेस नही भटका करते” । मधेसी राजनीति जसरी  जसरी  विकास  गर्दै  गयो  नेपालमा  मधेसी  पहिचान  स्थापित  भयो,  संघीयताले  एउटा  रुप  लियो,  समावेशीको  एजेण्डा  गुन्जियो  ।  त्यसैगरी  मतदाता  स्तरमा पनि व्यापक परिवर्तनको शुरुवात देखियो । यो भन्दा  पहिला  पिछडावर्ग  आम  चुनावमा  ज्यादा  गरी  मतदाताको भूमिकामै देखिन्थे । जिल्लाको राजनीतिमा “दाजु” हरुको कव्जा थियो जो काठमाण्डौको सत्ताको नजिक  हुन्थे  ।  आन्दोलन  र  आन्दोलनकारी  एउटा  निश्चित  समयका  उपज  हुन  ।  पछिल्ला  तीन  वटा  मधेस आन्दोलनले जनस्तरमा सोचाई र बुझाईमा निकै फेरबदल ल्याई दिएको छ । लोकतन्त्रमा प्रत्येक व्यक्ति र  समुदायलाई  आफ्नो  कुरा  भन्ने  पुरै  स्वतन्त्रता  हुनै  पर्छ । यो कुरा भन्ने ढङ्ग पनि अहिंसक र औचित्यपूर्ण हुनु   पर्छ   ।   गजेन्द्र   नारायण   सिंहको   जन्म   क्षेत्र   रहेको प्रदेश २ ले संघीयताको सबल अभ्यासमा सबैको सहयोग र समन्वयमा अगाडी वढ्ने परिपाटी निर्माण गर्नु नै उहा“प्रतिको सच्चा आदराञ्जली हुनेछ । 

 

 

गार्डेज, अफगानिस्तान : अफगानिस्तानको पूर्वी सहर गार्डेजमा भएका आत्मघाती हमलाम...

जाकार्ता : इन्डोनेसियाको पूर्वी भागमा पर्ने मालुकु प्रान्तमा शुक्रबार...

न्यूयोर्क : आइपड, आइफोन र आइप्याडको उत्पादक कम्पनी एप्पलले बिहीबार...

हरारे : जिम्बाबेको प्रमुख विपक्षी गठबन्धन मुभमेन्ट फर डेमोक्रेटिक...

काठमाडौँ : राष्ट्रपति विद्यादेवी भण्डारीले नवनियुक्त दुई मन्त्रीलाई पद तथा...

चितवन : आन्तरिक राजश्व कार्यालय भरतपुरले आर्थिक वर्ष २०७४÷७५ मा...

काठमाडौँ : नेपालको इतिहासमा पहिलो पटक प्रस्तावित प्रधानन्यायाधीशको नाम...

धनगढी : प्रदेश नं ७ को भौतिक पूर्वाधार तथा...

काठमाडौँ : युवा तथा खेलकूदमन्त्री जगतबहादुर सुनार (विश्वकर्मा) ले नेपालमा...

काठमाडौँ : राष्ट्रिय पाठ्यक्रम विकास तथा मूल्यांकन परिषद्को आज बसेको...

वासिङटन : अमेरिकाका राष्ट्रपति डोनाल्ड ट्रम्प भारत जाने निश्चित भइनसकेको...

इश्लामावाद, पाकिस्तान : पाकिस्तान मुस्लिम लिग–नवाज (पिएमएल–एन) का नेता सेहवाज...

लस एन्जलस, संयुक्तराज्य अमेरिका : क्यालिफोर्नियाको जङ्गलको केही भागमा लागेको...

बागो, म्यानमार : दक्षिणपश्चिमी म्यानमारमा भीषण वर्षापछि आएको बाढीको कारण...

मस्को : यसै हप्ता सेन्ट्रल अफ्रिकन रिपब्लिकमा मारिएका रुसी पत्रकारलाई...

बेइजिङ : गुगलले चीनको कठोर सेन्सरसीप (नियन्त्रण) नियमलाई सम्बोधन गर्नेगरी...

काठमाडौँ : वन तथा वातावरणमन्त्री शक्तिबहादुर बस्नेतले काठकोे उत्पादनमा वृद्धि...

काठमाडौँ : दोलखाको नाम्दु आसपास केन्द्रबिन्दु भएर आज गोरखा भूकम्पको...

म्याग्दी : जिल्लामा घरजग्गा कारोवारबाट आर्थिक वर्ष २०७४÷७५ मा...

काठमाडौँ : राष्ट्रियसभा मातहतका चार विषयगत समितिमा रहने सदस्यको...

तुलसीपुर : राप्ती आँखा अस्पताल दाङमा आँखा पाक्ने रोगका बिरामी...

विराटनगर : राष्ट्रिय प्रजातन्त्र पार्टीका अध्यक्ष कमल थापाले वर्तमान सरकारलाई...

रोल्पा : गएराति रोल्पा माडी गाउँपालिका–१ धारावाङमा भएको ट्याक्टर दुर्घटनामा...

काठमाडौँ : नयाँ शक्ति पार्टी नेपालले विकास र समृद्धिको...

काठमाडौँ : अनुगमनका क्रममा क्लिनिक सञ्चालनसम्बन्धी कुनै पनि कागजातहरु फेला...

काठमाडौँ : संस्कृति, पर्यटन तथा नागरिक उडड्यनमन्त्री रवीन्द्र अधिकारीले आगामी...

विराटनगर : प्रदेश नं १ को प्रदेश सभाको आज बसेको...

दोलखा : ऊर्जा, जलस्रोत तथा सिंचाइमन्त्री वर्षमान पुनले पैसा...

बनियानी, झापा : झापाको मेचीनगरमा एक बालिकाको डुबेर मृत्यु भएको...

दाम्बुल्ला, श्रीलंका : श्रीलंका र दक्षिण अफ्रिकाबीचको दोस्रो एक दिवसीय...

संयुक्त राष्ट्रसंघ : संयुक्त राष्ट्रसंघीय महासचिव एन्टोनियो गुटर्रेस नागासाकी समारोहमा...

धनगढी : प्रदेश नं ७ प्रदेशसभाको आज बसेको बैठकको विशेष...

महेन्द्रनगर, धनुषा : प्रदेश २ मुख्यमन्त्री लालबाबु राउतले महिला शिक्षित...

काठमाडौँ : नेपाली काँग्रेसले पार्टीका पूर्व केन्द्रीय सदस्य एवं...

गोरखा । उनी काठमाडौंको खानदानी परिवारमा जन्मिएका थिए । बाबु...

वीरगञ्ज । पर्साको पर्सागढी नगरपालिकाले ‘विपन्नको आँगनमा मेयर’ कार्यक्रमसहित चालु...

काठमाडौँ,: राष्ट्रिय सभाको आजको बैठकले प्रजातान्त्रिक एवं लोकतान्त्रिक आन्दोलनका अथक...

नयाँ दिल्ली । मोबाइल फोनमा कुरा गरिरहेको समयमा अचानक...

काठमाडु । नेपालले अन्तर्राष्ट्रिय क्रिकेट काउन्सिल (आइसिसी)को मान्यता...

काठमाडु । भारतको राजधानी नयाँ दिल्लीबाट ३९ नेपाली महिलाको...