Mon, 21 Jan 2019
ताजा समाचार
‘समुदाय-प्रहरी साझेदारी’ कार्यक्रम अन्तर्गत कपडा वितरण || गोलबजारमा नेपाल रेडक्रस उपशाखा भवन शिलान्यास || उप–महानगरपालिका र खानेपानी ढल व्यवस्थापन विभाग विच वैठक सम्पन्न || डा केसीको माग पूरा || केन्द्रीय कारागारमा १३ कैदीबन्दीको मृत्यु || फ्रान्समा सरकार विरोधी आन्दोलन झन चर्कियो, राष्ट्रपतिको राजीनामा माग || एएफसी यूथ-२३ च्याम्पियनसिपः पहिलो खेलमा नेपालले ओमानसँग खेल्ने || स्वस्थानी व्रत सुरु, शालिनदीमा माधवनारायणको मेला || चितुवाको छालासहित युवक पक्राउ || तीन वर्षदेखि फरार मुर्ति चोर प्रहरीको नियन्त्रणमा || दुर्गम बस्तीको विद्यालय नमूना बन्दै || प्रधानमन्त्री ओली दोहामा || दाइजोकै कारण दुई वर्षिया छोरी र आमाको हत्या , सासु || नेपाल राष्ट्र बैंकद्वारा भारतीय नोटमा प्रतिबन्ध || मधेशी आयोगमा दत्त || लहानमा भव्य साँस्कृति कार्यक्रम हुने || श्रीमतीको हत्या गरी आत्महत्या || १२ दिनदेखि अनशनरत डा. केसीको स्वास्थ्य ‘उच्च जोखिम’मा || आगलगीबाट अठार लाख क्षति || तराईका प्रसिद्ध धनुषाधाम मकर मेला शुरु || सीके राउतका चार कार्यकर्ता पक्राउ || चौतर्फी विरोधका विच वरियारपट्टी गाउँपालिकामा दोस्रो गाउँसभा सम्पन || करेन्ट लाग्दा घटनास्थलमै दुईको मृत्यु || बलिदानी दिवसकै दिन राजपा निकट राष्ट्रिय विद्यार्थी संघ जनकपुरका नगर || सवारी दुर्घटनामा चारको मृत्यु, तीन घाइते || मिथिलामा लाईको प्रयोग || मोटरसाइकलको ठक्करबाट बालिकाको मृत्यु || माेबाइलकाे पासवर्ड नदिँदा श्रीमतीले श्रीमानलाई जिउँदै जलाइन् || घटनाबाट वनमन्त्री दुखी || चैत्र मसान्त भित्रमा पर्सा जिल्लालाई खुलादिशा मुक्त जिल्ला घोषणा गर्ने || सवारी साधनहरुको मेकानिकल चेक जाँचतथाचालकहरुको स्वास्थ्य परिक्षण || सरकारी अस्पतालमा औषधिको अभाव || वन सखाप पार्न लागेको प्रदेश मन्त्रीको आरोप || रेल खरिद गर्न सरकारको सैद्धान्ति सहमति || बेलायतकी महारानीका पति फिलिप सवारी दुर्घटनामा घाइते || बार्सिलोना कोपा डेल रे फुटबलको क्वाटरफाइनलमा || स्वास्थ्य अवस्था गम्भीर भएपछि डा. केसीलाई राति काठमाडौं ल्याइयो || २ करोड लागतमा अश्वमेध यज्ञ || वरियापट्टी गाउँपालिकामा संघर्ष समितिद्धरा धर्ना : कामकाज प्रभावित || सहारा विकास बैंकको सूचीकरण खारेज भएपछि कारोबारमा गिरावट ||
उत्सव र सुख

कार्तिक ६, २०७५

  •                               रोशन जनकपुरी

पर्व  र  उत्सवहरुमा  धार्मिक  कर्तव्यको बाध्यता हटाईदिने हो भने आमजनले कम्तीमा क्षणिक सुखको अनुभूति गर्नसक्दछन् । होइनभने पर्व र  उत्सवहरु  सम्पन्न  मानिसहरुको  निम्ति    मौजमस्तीजन्य    आनन्द    हुनसक्दछ , अभावग्रस्त आमजनको निम्ति धार्मिक कर्तव्यको सन्तुष्टि त होला , खुशी त खै ! 

एउटा चुटकुला तपाँंईलेपनि सुनेको हुनुपर्दछ ; “एकजना धर्मभीडू मानिसले भगवानसंग भन्यो – मलाई केहीगरि एकलाख रुपैया दिलाई देउ । तिमीले यसो ग¥यौ भने म तिमीलाई एक हजारको प्रसाद चढाउँंछु र विश्वास छैनभने आफ्नो भागको एकहजार  कटाएरै  मलाई  उनान्सयहजार  नौसय  उनान्सय  रुपैया  नै  दिलाइदेउ  ।”  यो  मानवीय  प्रवृत्तिमाथी व्यङग्य हो ।   उत्सव  र  पर्व–त्योहार  प्रधान  हिन्दुसमाज  बाह्रै  महिना  कुनै  न  कुनै  साँंस्कृतिकपर्व  वा  धार्मिकउत्सव  मनाई  रहेकै  हुन्छ  ।  तर  दशैँंदेखि  छठसम्मको  अवधि  उनिहरुको  निम्ति  विशेष  हुँंदो  रहेछ  ।  यस  अवधिमा  एउटा  धार्मिकभाव  उनिहरुको चेतनामा हावी हुन्छ । दशैँंमाभगवतीसंग शक्तिकामना   गरिन्छ,   दिपावलीमा   लक्ष्मीसंग   धनधान्य  र  समृद्धिको  कामना  र  छठमा  सूर्य  र  षष्ठिदेवीसंग  परिवारको  स्वास्थ्य  र  समृद्धिको  कामना गरिन्छ । म सोच्दछु, पूजापाठ, उत्सव र पर्व–त्योहारमा देउतासामू दुईहात जोडेर र आँंखा मुँंदेर  उभिएको  मानिसले  मनमनै  के  भनिरहेको  होला  ?  उसले,  भए  आफैले  कमाएको  पैसा,  नभए ऋण खोजेरपनि, यी पर्व र उत्सवहरु मनाउने बेला उही चुटकुलाको पात्रजस्तै देउतासंग विनती गरिरहेको त होला ? हे दुर्गामाता, हे लक्ष्मीमाता, हे छठ परमेसरी मेरो दुःख हरण गर, मेरो गरिबी मेटाउ, मलाई सन्तानसुख देउ, मेरो परिवार स्वस्थ्य होस, मेरो परदेशी प्रियजन घर फर्कुन, मेरो घरमा धन दौलतको अम्वार लागोस ताकि म सबै सुख भोग्न  सकुँं  ?  त्यो  दसदिनसम्म  निराहार  बसेको,  आँंगन–घर सबैतिर धेरैभन्दा धेरै दीप बालेर लक्ष्मी बोलाईरहेको  र  पोखरी  वा  नदीको  कठाङिग्रदो  पानीमा थुरथुर काम्दै उभिएकी महिलाले यही त माँंगीरहेको  होलिन्?  देउताहरुको  गीतमा  पनि  त  यही भाव व्यक्त गरिएको हुन्छ । फरक कति हो भने  चुटकुलाको  पात्रले  चढाउने  रकम  कटाएर  दिन  देउतालाई  नै  आग्रह  गर्दछ  भने  पर्वहरुमा  भक्तले  काम  फत्ते  हुनुभन्दा  पहिले  नै  देउतालाई  चढावा वा अघ्र्य चढाउँंछ , कनै हाकिमलाई घूस दिएजस्तो । दिपावलीलाई   सुकरातीपनि   भनिन्छ   ।   यो   सुखरात्रीको अपभ्रंश हो । सुखको रात,लक्ष्मीलाई खुशी पारेर धनधान्य र समृद्धिको बरदान माग्ने रात । यस पर्वमा मानिसहरु आफूसंग भएका सबै सम्पत्ति अर्थात  सुन,  चाँंदी,  गरगहना  र  नगदहरु  लक्ष्मीको  मूर्तिसामू  राखेर  धनलाई  पूजाआजा  गर्नेगर्दछन्  ।  धनलाई धूप आरती देखाएर र पूजा अर्चना गरेको दृश्यले कस्तो भाव जगाउँंछ होला ? बढी से बढी धनको लालसा । द्रव्यपिपासु चेतना । समाजशास्त्रीहरुले        यी        पर्वहरुको        समाजशास्त्रीय  कारण  बताउँछन्  ।  यी  पर्वहरु  कृषिप्रधान  छन्  ,  यसमा  प्रयोग  हुने  सामग्रीहरु  कृषिजन्य  हुनेगर्दछ  ।  कृषिकर्मबाट  निवृत्तभएका  खुशी  र  उल्लासित  किसानसमुदायले  देउतालाई  खुशी  पार्न  र  आफ्नो  उब्जनीको  एउटा  हिस्सा  देउतालाई  अर्पण  गर्ने  अवसरको  रुपमा  पर्व,  तिहार र धार्मिक उत्सवहरुको व्याख्या उनिहरुले गर्दछन्  ।  उनिहरुका  अनुसार  युगपरिवर्तन  भएर  कृषिजन्य  वस्तुको  ठाउँं  धन  वा  मौद्रिकवस्तुले  लिएपनि देउताको स्थान यथावत रहेकोले रहरले वा  बाध्यताले  होस  देउतालाई  खुशीपार्नु  हिन्दु  धर्मावलम्वीहरुको  कर्तव्य  हुन  गयो  र  अब  पर्व  र  उत्सवहरुको  खुशी  धार्मिक  कर्तव्यपालनमा  सीमित  भएको  छ  ।  दिपावली  वा  लक्ष्मीपूजामा  धनको पूजा यसै युगपरिवर्तनको परिणाम हो । आध्यात्मिक चिन्तक र पक्षधरहरुले यी पर्व र उत्सवहरुलाई इश्वर र मनुष्यबीच आध्यात्मिक सम्बन्धसूत्र   र   आध्यात्मिक   मुक्तिको   निम्ति   चिन्तनको रुपमा व्याख्या गर्नसक्दछन् । धार्मिक कर्मकाण्डीहरुले यो सारा जगत इश्वरको भएको र   मानिसले   प्राप्तगरेको   सबै   भौतिकसम्पदा   इश्वरले  नै  दिएकोले  उसलाई  अध्र्यदिएर  वा  प्रसाद  चढाएर  मानिसले  कृतज्ञता  अर्पण  गरेको  व्याख्या  गर्नसक्दछन्  ।  तर  ई  सबै  व्याख्यामा  एउटा  प्रश्नभने  यथावत्  नै  रहन्छ  —  मानिसले  यी  सारा  उद्यम  किन  गर्दछ  ?  संश्लेषण  गर्ने  हो  भने भौतिक होस वा आध्यात्मिक, जवाफ एउटै आउँंदछ,  सुखप्राप्तिको  निम्ति  ।    त्यसोभए  के  उसले सुख प्राप्त गर्दछ ? अर्कोवर्ष उ अघिल्लो वर्षझैँं  पुरानै  मुद्रामा  देउतासामु  उभिएको  हुन्छ  र  भनिरहेको  हुन्छ  —  हे  प्रभू  !  म  दीन–दुःखी,  अधम,  पतीतको  उद्धार  गर  ।  यो  के  भएको  हो  अघिल्लो  वर्ष  खुशी  र  हाँंसी  रहेको  मानिस  त  पर्व,  तिहार  र  उत्सव  सकियो  कि  फेरी  दुःखी  हुनथाल्छ  ।  के  उत्सवहरुबाट  प्राप्त  सुख  क्षणिक  हुन्  ?  के  हो  सुख  ?  किन  मानिसहरु  यसका  पछाडी दगुरिरहेका हुन ? कहिलेदेखि मानिसहरु सुखका पछाडी दगुर्न थाले ? सुख मानसिक हो वा भौतिक हो ? के सुखको कुनै स्थायी आधार छ  ?  पर्व  र  उत्सवहरुलाई  सामान्य  दृष्टिले  हेर्दा  त सामान्य नै देखिन्छ, तर गहिरिएर विचार गर्दा यी  दार्शनिकप्रश्नहरु  उपस्थित  हुन्छन्  ।  वस्तुतः  यी प्रश्नहरुले भौतिकरुपमा सामाजिक जटिलता, मानवीय  नैतिकता  र  कर्तब्यको  व्याख्या  गर्दछ,  जस्को  अनुपालनमा  खुशी  वा  प्रसन्नता  जन्मने  गर्दछ  र  आध्यात्मिकरुपमा  काल्पनिक  चेतनाको  सर्वोच्चता,   परमतत्वको   प्राप्ति   र   मोक्षको   स्थितिको व्याख्या गर्दछ, जसको निम्ति गरिएको उद्यमले  एउटा  धर्मभीडू  मानिसमा  आध्यात्मिक  सुखानुभूति उत्पन्न गर्दछ । मानविय     विकासको     प्रारम्भिककालमा     मानिसको   जीवन   वा   बाँंच्ने   आधार   सरल   थियो  अर्थात  उसका  आवश्यकताका  सामग्रीहरु  पर्याप्त र प्राप्ति सहज थियो । त्यसैले प्रारम्भिक मानिस सबैप्रकारले स्वतन्त्र थियो । यति स्वतन्त्र कि  स्वतन्त्रताको  अर्थ  नै  थिएन  ।  स्वच्छन्दता  मात्र  थियो  ।  बस  गतिशिलता  थियो  र  जीवन  थियो  ।  त्यतिबेला  मानवको  प्रतिस्पर्धी  मानव  थिएन, हिंसक पशुहरु थियो । त्यसैले त्यतिबेला न  कुनै  मानवीय  दुःख  थियो  न  सुख  थियो  ।  मानवसमुदायहरु  यन्त्रवत्  प्रकृतिको  स्वाभाव  र  परिवर्तनको  गतिमा  संचालित  थिए  ।  मानिसको  जीवनमा   फरक   समुदायसंग   प्रतिस्पर्धा   र   संघर्ष,   जीवनको   साधनको   सुरक्षाको   निम्ति   संघर्ष,  समाज,  जनपद  र  राज्य,  जनसंख्याको  वृद्धि,  र  मानव–मानवबीचको  संघर्ष  र  वर्गमा  विभाजनले  मानवमा  दुःख  र  सुखको  चेतनाको  विकास  गरायो  ।  अब  जीवन  रक्षाका  साधन  वा  सामग्रीहरु  पर्याप्त  रहेन  र  आवश्यकताभन्दा  घटी  हुन  थाले  ।  त्यसैले  अब  साधनहरुको  अभाव दुःख र प्राप्ति सुख र पछि आवश्यकता अनुसार  नभएपनि  काम  चलाउने  जति  भएपछि  सन्तोषको  भावपनि  जन्म्यो  ।  यी  दुःख,  सुख  र  सन्तोषका   मनोभावहरु   प्रारम्भमा   भौतिक   नै   थिए । तर पछि राज्य र इश्वरिय चेतनाको विकास तथा  राज्यसंग  मिलेर  वैचारिक  सत्ताले  भौतिक  जगतमा सर्वोच्चता कायम गरेपछि दुःख, सुख र सन्तोषको आधार मानसिक हुनगएको देखिन्छ । कर्मकाण्डीहरुले  अझ  यसलाई  पुनर्जन्म,  भाग्य  र  पाप–पुण्यसमेत  संग  जोडेर  प्रस्तुत  गरे  ।  इश्वरिय  र  धार्मिक  चेतनाको  उदयभन्दा  पहिले  पर्वहरुमा  कृषिकार्यबाट  फुर्सदीको  उल्लासमा  पछिगएर देउतालाई खुशीपार्ने धार्मिक कर्तव्यको बाध्यताको  मात्रा  बढी  हुनुको  पछाडी  देउता,  भाग्य, पाप र पुण्य नै थियो । प्रश्न    त्यहीँं    छ,    सुख    के    हो    ?    अध्यात्मवादीहरुले सुखको व्याख्या भौतिकरुपमा सन्तोषमा र आध्यात्मिकरुपमा परमतत्वको प्राप्ति अर्थात परमतत्वमा विलिन वा मोक्षमा हेर्दछन् । उनिहरुले  यो  सम्पूर्ण  ब्रह्माण्डको  निर्माण  कुनै  अलौकिक  र  अज्ञात  वैचारिक  सत्ताबाट  भएको  भन्दछन्  ।  यस  अलौकिक  वैचारिक  चेतनालाई  उनिहरुले  इश्वरिय  वा  ।।।परमचेतना’पनि  भन्दछन्  र    यसलाई    सार्वकालिक,    सार्वभौमिक    र    सर्वशक्तिमान  चेतनाको  सर्वोच्च  कल्पनासम्म  यसरी   पु¥याउँंदछन्   कि   यससंग   एकाकारहुने   भावनाले   नै   एउटा   आनन्दानुभूति   सिर्जना   गर्दछ  ।  उनिहरुको  विचारमा  यो  आनन्दानुभूति  परमसुखको  स्थिति  हो  ।  संक्षिप्तमा  भन्नुपर्दा  अध्यात्मवादीहरुले  ।।।परमचेतना’लाई  नै  ।।।आनन्द’  र ।।।सत्’ को रुप मान्दछन् । यो आनन्दातिरेक नै परमतत्वको  स्थितिमा  पुगेपछि  भौतिकजगतको  वास्वविकताको   मूलोच्चेछदन   हुन्छ   र   शुद्ध   आत्मा  जन्मेर  आध्यात्मिकक  आनन्द  दिन्छ  ।  सुखको  यस  परिभाषामा  एउटा  प्रश्न  उठ्छ,  के  यो  मृत्युपछिको  अवस्थामा  हो  ?  यस्तो  हो  भने  भौतिक जगतमा पर्व र उत्सवहरुमा खुशी र आनन्द अनुभूत  गर्नेहरुको  निम्ति  यसको  कुनै  अर्थ  छैन,  किनभने उनिहरुले धन, समृद्धि, स्वास्थ्यलगायत भौतिकसुखको कामना गरिरहेका हुन्छन् । यदि यो जीवनमै प्राप्तहुने सुख हो भने यो विभ्रम मात्र हो । किनभने कुनै योगी वा अध्यात्मवादी जस्तोसुकै परमचेतना  वा  परमतत्व  प्राप्त  गरेपनि  जरा  र  मरणले  उसको  साथ  छोडदैन  र  भौतिकजगत  नियमबद्धरुपमै गतिशील रहन्छ । अर्थात परमतत्व प्राप्तगरेको  मानिसपनि  रोगी  हुन्छ,  बूढो  हुन्छ,  पीडाको  अनुभूति  गर्दछ  र  भौतिक  परिवर्तनका  सबै लक्षणहरु उसमा अभिव्यक्त हुनेगर्दछ ।त्युसोभए  सुख  र  दुःखका  भौतिक  कारणहरु  नै  मुख्य  हुन्  त  ?  ठीक  यही  हो  ।वस्तुतः  अनन्त  आवश्यकता   र   सीमित   साधनभएको   वर्तमान   संसारमा  अभाव  दुःख  हो  भने  प्राप्ति  र  प्राप्तिको  निम्ति उद्यम सुखका आधारहरु हुन् । तात्पर्य सुख र दुःखका मूख्य आधारहरु र प्राप्तिपनि भौतिक नै हुन् । भौतिकवस्तुको अनन्त अभ्यास वा व्यवहारले एउटा   भौतिकीय   विचारको   सत्ता   जन्माएको   छ,  जसले  दुःख  र  सुखको  प्राप्ति,  प्राप्तिको  निम्ति  उद्यम  र  सम्भावित  परिणामको  अनुमानले  मानवीय  मनभित्र  खुशी  र  दुःखको  भाव  उत्पन्न  गराउँंदछ । सन्तोषको भाव यस्तै मानवीयसुख हो, जो थोरैमापनि अनुभूत गरिन्छ । ।।।सन्तोषी महासुखी, जब आए सन्तोष धन, सबधन धुरि समान ।’तर  सुखका  यी  व्याख्याहरु  वैयक्तिकसुखका  मात्र हुन् । सम्पूर्ण समाज वा जगत अभावग्रस्त वा  दुःखी  रहुन्जेल  वास्तविक  सुखको  अनुभूति  गर्न सकिँंदैन । तपाँंईका गोडामा काँंडाको एउटा टुक्रा  रहुन्जेलसम्म  वा  पीडाको  सानो  अंश  रहुन्जेल  तपाँंई  सुखपूर्वक  हास्न  सक्नुहुन्न  ।  तात्पर्य के हो भने संसारमा अभाव, असमानता, र  भेदभाव  रहेसम्म  सुखीसमाजको  कल्पना  गर्न  सकिँंदैन  ।  यस  अर्थमा  सुख  मानिसको  निम्ति  एउटा  विश्वव्यापी  लक्ष्य  हुनसक्दछ  र  यसको  निम्ति  इमानदार  प्रयास  वा  उद्यमले  साना–साना  खुशी वा सुख वा सन्तोषको सृजना गर्नसक्दछ । त्यो  दार्शनिक  वाक्य  तपाईले  पनि  थाहापाएको  हुनुपर्दछ — अभावजन्य जगतमा दुःख स्थायीभाव हो भने सुख क्षणिक, जुन सुखको निम्ति गरिएका उद्यमहरुबाट उत्पन्न हुनेगर्दछ । पर्व र उत्सवहरुमा धार्मिक  कर्तव्यको  बाध्यता  हटाईदिने  हो  भने  आमजनले  कम्तीमा  क्षणिक  सुखको  अनुभूति  गर्नसक्दछन्  ।  होइनभने  पर्व  र  उत्सवहरु  सम्पन्न  मानिसहरुको   निम्ति   मौजमस्तीजन्य   आनन्द   हुनसक्दछ   ,   अभावग्रस्त   आमजनको   निम्ति   धार्मिक कर्तव्यको सन्तुष्टि त होला , खुशी त खै !

जनकपुरधाम : ‘समुदाय-प्रहरी साझेदारी’ कार्यक्रम अन्तर्गत जिल्ला प्रहरी कार्यालय...

सिरहा : नेपाल रेडक्रस उपशाखा गोलबजारको विधिवत रुपमा भवन शिलान्यास...

जनकपुरधाम । जनकपुरधाम उप–महानगरपालिका र खानेपानी ढल व्यवस्थापन विभाग...

काठमाडौँ : स्वास्थ्य राज्यमन्त्री सुरेन्द्र यादवले अनशनरत प्राध्यापक डा...

काठमाडौँ : नेपालकै सबैभन्दा ठूलो कारागारका रुपमा रहेको केन्द्रीय कारागारमा...

फ्रान्समा सरकार विरोधी आन्दोलन झन् चर्कंदै गएको छ ।...

काठमाडौं । एएफसी यूथ–२३ च्याम्पियनसिप फुटबलका लागि छनोट चरणको खेल...

पौष शुक्ल पूर्णिमादेखि माघ शुक्ल पूर्णिमासम्म गरिने स्वस्थानी व्रत आजदेखि...

सुर्खेत : कर्णाली प्रदेशको राजधानी वीरेन्द्रनगर सुर्खेतमा आइतबार ध्वाँसे चितुवाको...

डोल्पा : डोल्पामा एक थान बुद्धमूर्ति चोरी गरी फरार रहेका...

डडेल्धुरा : डडेल्धुराका दुर्गम बस्तीका सामुदायिक विद्यालय नमूना बन्दै...

भ्रमण टोली आजै स्वीट्जरल्याण्डको जुरिचतर्फ प्रस्थान गर्ने कार्यक्रम रहेको छ...

जनकपुर उपमहानगरपालिका ४ की दुई वर्षिया गौरी शर्मा र...

अब नेपाल राष्ट्र बैंकले सर्वसधारणलाई १ सय दरको भन्दा माथिको...

जनकपुरधाम । मधेशी आयोगको अध्यक्षमा धनुषाका डा विजय दत्तको...

सिरहाको लहानमा आउदो माघ २६ गते भव्य साँस्कृति...

कैलाली । कैलालीको जानकी गाउँपालिका–७ गोलौरीमा प्रेमलाल चौधरीले श्रीमतीको हत्या...

काठमाडौं । चिकित्सा शिक्षा सुधारको माग राखेर १२ दिनदेखि आमरण...

सर्लाही : घरमा बालेको घुरबाट आगलगी हुँदा बलरा नगरपालिका–८...

धनुषाधाम : जिल्लाको पूर्वी उत्तरी क्षेत्रस्थित धनुषाधाममा माघ...

राजविराज । सप्तरीबाट सीके राउत समर्थक चार जना कार्यकर्ता पक्राउ...

लहान । सिरहा जिल्लाको वरियारपट्टी गाउँपालिकाले दोस्रो ऐतिहासिक गाउँसभा...

जनकपुरधाम : जनकपुरधाममा करेन्ट लागेर घटनास्थलमै दुई जनाको...

जनकपुरधाम : राजपा निकट राष्ट्रिय विद्यार्थी संघ जनकपुरका नगर उप-सभापति...

सर्लाही : सर्लाही जिल्लामा आज बिहान भएको छुट्टछुट्टै सवारी...

गोपाल बराल ,बर्दिवास : ‘खाजा खाउँ...लाई, सनेस (कोसेली)...

अछाम : अछामको कमलबजार नगरपालिकामा मोटरसाइकलको ठक्करबाट एक बालिकाको मृत्यु...

काठमाडौं : आफ्नाे माेबाइलकाे पासवर्ड निदिँदा श्रीमतीले श्रीमानलाई जिउँदै...

जनकपुरधाम । प्रदेश २ को उद्योग, पर्यटन, वन तथा वातावरण...

वीरगन्ज : पर्सा जिल्लालाई चैत्र मसान्तसम्ममा खुलादिशा मुक्त जिल्ला घोषणा...

जीतपुर : सवारी दुर्घटना न्युनिकरणकोलागि सवारी साधनहरुको मेकानिकल...

सिरहा : सिरहाको बरियारपट्टी गाउँपालिकामा रहेका सरकारी अस्पतालमा औषधिको...

जनकपुरधाम । प्रदेश २ का उधोग पर्यटन, वन तथा वातावरण...

भारतको जयनगरदेखि जनकपुरधाम सम्म पहिलो चरणमा सञ्चालन गर्न नेपाल सरकारले...

लण्डन । बेलायतकी महारानी एलिजाबेथ द्वितीयका पति फिलिप एक...

काठमाडौं । लेभान्तेलाई पाखा लगाँउदै बार्सिलोना स्पेनिस कप अर्थात कोपा...

काठमाडौं : चिकित्सा शिक्षा सुधारको माग गरेर १६ औं...

वीरगन्ज । अश्वमेध गायत्री महायज्ञको तयारी अन्तिम चरणमा पुगेको छ...

सिरहाको वरियापट्टी गाउँकार्यपालिकाको प्राङगनमा संघर्ष समितिले आज देखि कामकाज प्रभावित...

सर्लाही : देव विकास बैंकसँग मर्जरको प्रकृयामा रहेको सहारा...