Sat, 04 Aug 2018
ताजा समाचार
अफगानिस्तानमा आत्मघाती दुई हमला, ३५ को मृत्यु ७० घाइते || इन्डोनेसिया र चीनमा भूकम्प || एप्पलको बजार मूल्य १० खर्ब डलर पुग्यो || जिम्बाबेमा विपक्षीद्वारा मतपरिणाम बहिस्कार || दुई मन्त्रीलाई शपथः चार महिला || रु २१ अर्ब ८० करोड राजश्व संकलन || पहिलो पटक प्रस्तावित प्रधानन्यायाधीशको नाम अस्वीकृत || भौतिक पूर्वाधार तथा विकास मन्त्रालयमा नयाँ संरचना बन्दै || मन्त्री विश्वकर्माद्वारा निरीक्षण || आयुर्वेद, प्राकृतिक चिकित्सा पाठ्यक्रममा समावेश हुने || ट्रम्पको भारत भ्रमण निश्चित भइनसकेको अमेरिकी भनाइ || पिएमएल–एन नेताद्वारा पूर्व प्रधानमन्त्री शरीफसँग भेट || क्यालिफोर्निया डढेलोबाट एक हजार घर नष्ट || म्यानमारमा बाढीका कारण डेढलाख मानिस विस्थापित || सेन्ट्रल अफ्रिकन रिपब्लिकमा मारिएका रुसी पत्रकारलाई यातना नदिइएको पुष्टि || गुगलले चीनका लागि सेन्सर–मैत्री सर्च इन्जिन विकास गर्दैछः स्रोत || मुलुकलाई काठमा आत्मनिर्भर बनाउँछौँ : वनमन्त्री बस्नेत || दोलखामा ४.२ रिक्टरको परकम्प || घरजग्गा कारोवारबाट रु दुई करोड २८ लाख राजश्व || राष्ट्रियसभाका समितिमा रहने सदस्यको नाम अनुमोदित || आँखा पाक्ने रोगका बिरामी बढे || सरकारलाई आर्थिक र राजनीतिक रुपान्तरण गर्न समय दिनुपर्ने : अध्यक्ष || ट्याक्टर दुर्घटनामा दुईको मृत्यु || विकास र समृद्धिको नारा पूरा गर्न सक्दैनः नयाँ शक्ति || स्वास्थ्य सेवा केन्द्रमा सिलबन्दी || दश महिनाभित्र भैरहवाबाट अन्तर्राष्ट्रिय उडान शुरु हुन्छ : मन्त्री अधिकारी || प्रदेश नं १ : दुई विधेयक पारित || पैसा र पहुँच नहुनेले सेयरमा हेरेरै बस्ने प्रवृत्तिको अन्त्यः मन्त्री || डुबेर बालिकाको मृत्यु || क्रिकेटः श्रीलंकाले पहिलो ब्याटिङ रोज्यो || राष्ट्रसंघीय महासचिव जापान जाने || प्रदेश नं. ७ प्रदेशसभा सदस्यद्वारा समसामयिक विषयमा ध्यानाकर्षण || महिला शिक्षित नभएसम्म सामाजिक विकृति अन्त हुन्न : मुख्यमन्त्री राउत || काँग्रेसले तीन दिन आधा झण्डा झुकाउने || बडाहाकिमका छोरा बने देशकै सर्वोकृष्ट किसान || पर्सागढीमा ‘विपन्नको आँगनमा मेयर’ कार्यक्रम || शोक प्रस्ताव पारित || कुरा गरिरहेकै समयमा मोबाइल फोन विस्फोट हुँदा युवकको मृत्यु || नेपाली क्रिकेटको तीन दशकः एक दिवसीय खेल्दासमेत पूर्वाधार निर्माणमा ढिलाइ || नयाँ दिल्लीमा दलालको फन्दाबाट ३९ नेपाली महिलाको उद्धार ||
राज्यसत्ता र समाजबारे

जेठ ३०, २०७४

 


– रोशन जनकपुरी 


नेतृत्वहरुको पलायन र नयाँं परिस्थितिहरुको सटिक विश्लेषणको अभावमा देशमा प्रत्यक्ष वर्गसंघर्ष करिब करिब शून्यको स्थिति छ ।

तर हाल देशमा देखिएका संघीय अधिकारका द्वन्द र संघर्षहरुपनि सारमा वर्ग संघर्षकै रुप हुन । किनभने यी संघर्षहरुको अन्तर्यमा उत्पीडनबाट मुक्ति नै हो ।

र , वर्तमान राज्यसत्ताको स्वरुप हेर्ने हो भने त्यहाँं देशका सबै भागका मानिसहरु देखिन्छन् । यसले के साबित हुन्छ भने देशैभरि एउटा यस्तो वर्ग–समुदाय छ जो सत्तामा छ र बाँंकी उत्पीडनमा छन् ।
                               
समाजमा जब समस्याहरु असमाधेय हुँंदै जान्छन् अनि समाजले राज्यसत्ताको निर्माण गर्दछ । यस क्रममा समाजले आफ्ना केही निर्णायक अधिकारहरु राज्यसत्तामा प्रत्यायोजित गर्दछ ।

यी अधिकारहरुको कार्यान्वयनको निम्ति राज्यसतालाई सशस्त्र बल गठन गर्न छूट दिन्छ । राज्यसत्ताले आफ्नो कामकाज सुचारु रुपमा चलाउन कर्मचारीतन्त्र खडा गर्दछ । विभाजित समाज आफैमा अन्तरविरोधी हो त्यसैले समाजमा अन्तरविरोध र द्वन्द रहेसम्म राज्यसत्ताको आवश्यकता हुन्छ । यसरी राज्यसत्ताको उद्देश्य समाजमा विद्यमान समस्याहरुको समाधान गर्नु हो ।

तर जब विभाजित समाजको स्वभाव राज्यसत्तामा अभिव्यक्त हुन थाल्दछ र राज्यसत्ता समाजको कुनै एउटा वर्ग वा समुदायको प्रतिनिधित्व गर्न थाल्दछ , त्यसपछि उ सशस्त्र समूहहरुको एउटा झुण्डमा परिणत हुन्छ । उसले सबैको कल्याणकारी नाराको रटान गरेपनि उ आफैलाई जन्माउने समाजप्रति दमनकारी चरित्रमा परिणत हुन थाल्दछ ।

वर्तमान समयका राज्थहरु यस्तै प्रकारको दमनकारी राज्यसत्तामा परिणत भएका छन् ।
आफ्नो जन्मको समयमा समाजसंग अन्तरश्रृंखलित राज्यसत्ता कुनै एक वर्गको प्रतिनिधि र समाज प्रति असहिष्णु र दमनकारी भईदिएपछि समाज र राज्यसत्ताको दूरी बढदै जान्छ ।

दुबै दुई विपरित तत्वमा परिणत हुन्छन् र समाज र राज्यसत्ता बीच झडपहरु सृजना हुन्छ । यो नै राजनतिक आन्दोलन र क्रान्तिहरुको कारण बन्दछ । 

हम्रो समाज विभिन्न वर्गहरुबाट बनेको द्वन्दमय समाज हो ।
समाजमा रहेका यी वर्गहरु आफ्नो वर्गस्वार्थ अनुसार समाजका अन्य वर्ग र राज्यसत्तासंग सम्बन्ध बनाउने गर्दछ ।

हाम्रो पारम्परिक समाजमा वर्गहरुको प्रतिनिधित्व विभिन्न जात–जातिहरुले गर्दथ्ये ।
हरेक जातिको आ–आफ्नो सामुदायिक विधि र नेतृत्व तह थियो जसले जातीय समुदायलाई नियन्त्रित गर्दथ्यो । विभिन्न जातिहरुमा माइजन र देमान, कटुवाल आदिको परम्परा अव खासै प्रभावकारी नरहेपनि अहिलेपनि अवशेषको रुपमा विद्यमान छ र विवाह, मरण आदि सामाजिक अवसरमा देखिने गर्दछ ।

तात्पर्य के भने एउटा कालविशेषमा यी जातगत व्यवस्थापनले राज्यसत्ताको कामलाई सुचारु बनाउँदथ्यो । तर पूँज्विादी प्रवाह, विश्वमा भएका विभिन्न क्रान्तिहरु र जनआन्दोलन , शिक्षा र वैश्विक निकटताले उत्पन्न आधुनिक चेतनाले समाजको जातगत सम्बन्धहरुलाई वर्ग सम्बन्ध र चेतनालाई वर्गचेतनामा परिणत गरिदिएको छ । 


हिजोसम्म प्रायः एकैखालका आर्थिकस्तरमा रहेका ग्रामीण जीवनमा रमाई रहेका जातीय समुदायहरुमापनि शहर, उद्योगधन्दा र रुपियाँंमा लेनीदेनीले असमान आर्थिक स्थिति सृजना ग¥यो । परिणाममा शासक जाति भनिेने ब्राह्मण, कायस्त र राजपूत आदि जो प्रायः अर्थ र प्रतिष्ठामा समुद्ध मानिन्थे , उनिहरुको समुदायभित्रपनि गरिबी र वर्णवादी सामाजिक व्यवस्था अनुसार सेवाकालागि मात्र र अभाव र गरीबी स्वाभाविक मानिने शूद्र भनिने समुदाय भित्रपनि थौरै भएपनि आर्थिक समृद्ध मानिसहरु जन्मियो ।

पूँंजीपनिलाई कामगर्ने मानिसको आवश्यकता थियो र उसलाई धर्म र पारम्परिक सामाजिक व्यवस्थासंग कुनै मतलब थिएन । 

यस प्रकार वैश्विक पूँंजी र आधुनिक चेतनासंगको निकटताले हाम्रो पारम्परिक समाजलाई वर्ग विभाजित समाजमा परिणत गरिदियो । हाम्रो वर्तमान समाजलाई हेर्ने हो भने त्यहाँं जातीय आकर्षण त अझै देखिन्छ तर समाजको अन्तर्यमा भने वर्ग चेतना अर्थात धनी र गरिबको रुपमा पनि सामूहिकीकरण भै रहेको हामी सहजै हेर्न सक्दछौँं ।

दश वर्ष पहिला माओवादीहरुद्वारा संचालित दशवर्षे जनयुद्धमा देशका सबैक्षेत्र र जातिबाट सहभागिता हाम्रो समाजमा वर्गसम्बन्धका आधारमा भै रहेको ध्रुविकरणलाई दर्शाउँंदछ ।

इतिहासको प्रवाहमा मानवीय स्वत्व र स्वाभिमान (जो वास्तवमा सत्तामा भागिदारी खोज्नु नै हो) जस्ता विषयहरुपनि जन्मिए । पूँंजीको वैश्विकीकरणको क्रममा एउटा समद्ध समुदायले अर्को र एउटा देशले अर्को देश कब्जा ग¥यो ।

यस्ले देशभक्ति, राष्ट्रियता र जातीय अस्तित्व जस्ता विषयहरु जन्मायो । यसले समाज र राज्यसत्ताको द्वन्दमा यी विषयहरुपनि समायोजित भयो । यद्यपि सारमा हेर्ने हो भने यी विषयहरुको मूलमा उत्पीडन र मुक्ति नै थिए । यसभित्रपनि विजयी वर्चस्वधारी वर्गसंग समाजका विविध समुदायको स्वार्थपूर्ण सम्बन्ध विकसित भएकै थिए ।

 हाम्रो देशको न्यूनतम सय वर्षको सामाजिक व्यवस्थाको इतिहासलाई हे¥यौ भने समाजमा विद्यमान जातिभेद र उत्पीडनहरु वर्गीय शोषणको अभिव्यक्तिमा परिणत भएको तथ्य सहजै बुझ्न सक्छौँं । हुन त यो वर्गद्वन्द हिजोपनि थियो ।

तर उतिबेला यस द्वन्दमा श्रमजीवि जाति समुदायहरु नै विपन्न वर्ग थिए र शामेल थिए । तर आधुनिक चेतनाले कथित उच्च जातमा आर्थिकरुपमा तल झरेको समूहपनि यस द्वन्दमा शामेल हुन पुग्यो । यसप्रकार राज्यसत्ताको चरित्र दमनकारी र समृद्ध वर्गपक्षीय भएपछि यो द्वन्द समाज र राज्यसत्ताको विचमा देखियो ।

हामी कहाँको राज्यसत्तापनि सशस्त्र समुह जस्लाई हामी सेना, सशस्त्र प्रहरी र नेपाल प्रहरी भन्दर्छाँं, त्यसको बलमा सञ्चालित दमनकारी चरित्रको राज्य सत्ता हो । इतिहासको प्रवाहमा देशका सबैतिर बाट एउटै वर्गका प्रतिनिधिरु सत्तामा पुगेका छन् ।

आम जनताबाट कटेपछि शासक वर्ग र जातिले बैश्विक पूँंजी वा पूँंजीपतिसंग गँंठजोड गरेर सत्ता चलाउँंदै छन् र उत्पीडित वर्ग र उत्पीडित समुदायमाथी शासन गर्दैछन् । देशमा रहेका अधिकांश श्रमजीवि वर्ग र समुदायका हितहरु उपेक्षित छन् ।

उनिहरु राज्यसत्ताको इच्छालाई जनताको इच्छा मान्नलाई स्वीकार्न बाध्य बनाइँदै छन् र विरोध गर्दा सेना र प्रहरी लगाएर विरोधको स्वरहरु दमित हुँंदैछन् । यसप्रकार लेनिनको भाषामा राज्यसत्ता सशस्त्रबलको बलमा शासन गर्ने ग्याङ्गमा परिणत भएको छ । 

नेतृत्वहरुको पलायन र नयाँं परिस्थितिहरुको सटिक विश्लेषणको अभावमा देशमा प्रत्यक्ष वर्गसंघर्ष करिब करिब शून्यको स्थिति छ । तर हाल देशमा देखिएका संघीय अधिकारका द्वन्द र संघर्षहरुपनि सारमा वर्ग संघर्षकै रुप हुन ।

किनभने यी संघर्षहरुको अन्तर्यमा उत्पीडनबाट मुक्ति नै हो । र , वर्तमान राज्यसत्ताको स्वरुप हेर्ने हो भने त्यहाँं देशका सबै भागका मानिसहरु देखिन्छन् । यसले के साबित हुन्छ भने देशैभरि एउटा यस्तो वर्ग–समुदाय छ जो सत्तामा छ र बाँंकी उत्पीडनमा छन् । 

राज्य चतुर छ । उसले अनेक थरि दाउ जानेको छ । उसले चुनावलाई लोकतन्त्रको अनिवार्य अङ्ग भन्दछ ।  आफैले निर्वाचन आयोग गठन गर्दछ, आफै उम्मेदवार हुन्छ , आफ्नै प्रहरी,सेना राख्छ र आफै जित्छ । दुई–चारजना बाहिरका जीतेपनि तिनि भीडमा हराउँंछन् ।

आफै पक्षमा हुन्छ र आफै विपक्षमा ।
 र , यी सबको बलमा आफू अनुकूल सम्विधान जारी गर्दछ र यसको पालना गर्नु जनताको दायित्व हो भन्दछ । यसको विरोध गर्नु लोकतन्त्रको विरोध गर्नु हो भन्छ । यस प्रकार एउटा प्रक्रियामा राज्यसत्ताको इच्छा र हित लोकतान्त्रिक हुन्छ र समाजको अधिकांश  हिस्सा श्रमजीवि वर्ग र समुदायको इच्छा र हित अलोकतान्त्रिक हुँंदै जान्छ । 

नेपालको सम्विधान निर्माणका क्रममा नेपाली जनताले शासनको स्वरुप र राज्यको पुनर्निमाणको विषयमा आफ्ना अनूकूल अनेक विषयहरु उठाएका थिए ।

तर बाठो शासनले राजनीतिको कथित लोकतान्त्रिक चक्कर यसरी चलायो कि जनताका अनुकूलताको साटो उसले आफ्नो अनुकूलतामा सम्विधान निर्माण ग¥यो र अव त्यसै अनुकूल निर्वाचन गराएर आफ्ना वर्ग र वर्गका पिछलग्गूहरुलाई सत्तामा लैजाने प्रक्रियामा छ ।

यस क्रममा उसले सबभन्दा पहिले उत्पीडित वर्ग र समुदायहरुलाई विभाजित ग¥यो । जस्तै— उसले संघीयतामा मधेशी अधिकारका लागि लडिरहेका मधेशवादी राजनीतिक दल तथा वर्गीय र जातीय उत्पीडित समुदायहरु एकजूट हुनुपर्दछ भन्ने धारणासहित सम्पूर्ण मुक्तिको निम्ती संघर्षरत माओवादी शक्तिहरुवीच विभाजन र द्वन्दात्मक मानसिकता सृजना ग¥यो । 

त्यसपछि उसले वर्गहितको प्रतिनिधित्व र संघर्ष गर्ने शक्ति माओवादीहरुलाई टुक्रयायो र पतीत बनायो । त्यसपछि संघीयतामा स्वायत्तता र आत्मनिर्णयको अधिकारको निम्ति संघर्ष गरिरहेका शक्तिहरुलाई पनि विभाजित पा¥यो । आदिवासी–जनजातिहरुको आन्दोलन त प्रभावकारी संघर्षको साटो आइएनजीओ टाइप कार्यक्रमहरुमा परिणत भैसकेको छ ।

केही झडपपूर्ण संघर्षमा देखिएको मधेश आन्दोलनपनि राज्यसत्ताको गोलचक्करमा परेर विभाजित भैसकेको छ । 
मधेश आन्दोलनमा भेट्रान र सबैभन्दा हक्की भनिएका उपेन्द्र यादव राज्यसत्ताका पुच्छर समातेर वैतरणी पार गर्नमा लागिसकेका छन् र महन्थ ठाकुर र राजेन्द्र महतोहरु सडकमा संघर्षरत् छन् । 

कुनैसमयमा देशको सबैभन्दा सशक्त आन्दोलनको रुपमा देखिएको मधेशी आन्दोलनपनि अन्ततः माओवादी आन्दोलनको हविगत भोग्दैछ । यस्को एउटै कारण छ , आन्दोलनभित्रको अवसरवादी चरित्र । 
 फासिस्ट चरित्र ग्रहण गरिसकेको नेपाली राज्यसत्ताले सम्विधान घोषणा र चुनाव  गराएर आफैलाई धेरै हद्सम्म सुविधाजनक स्थितिसम्म पु¥याई सकेको छ ।

यसमा संघर्षशील शक्तिहरुको अवसरवादी चरित्र र राज्यसत्ताको कुटिलताको कारण जनताको नजरमा पतीत हुनु हो । अहिले महन्थ ठाकुर र राजेन्द्र महतोको राष्ट्रिय जनता पार्टी सडकमा देखिएको छ । तर ध्यान दिने हो भने यो संघर्ष मधेशी अधिकार भन्दापनि राज्यसत्ताले उनिहरुसंग गरेको सम्झौता पूरा नगरेर हो । 

कदाचित सरकारले यिनीहरुले भनेजस्तो गरिदिए भने यिनीहरुपनि यसै सत्तामा पस्छन् । कसैलाई भ्रम छ भने स्पष्ट भए हुन्छ, सरकार र राजपाबीचको सहमति मधेशी स्वायत्ततार आत्मनिर्णयको अधिकारसहितको प्रदेशको निम्ति होइन । यो त यसै राज्य व्यवस्थाभित्र निर्वाचन क्षेत्रमा बढोत्तरी र आफूले रोजेको निर्वाचन चिन्ह सहित निर्वाचनमा भागलिनको निम्तिी मात्र हो ।

यसमा सरकारबाट कार्यकर्तामाथीका राजनीतिक मुद्दा फिर्ता र शहिद घोषणा जस्ता राम्रा कुरापनि छन् , तर यी तपसीलका विषय हुन् । जुन उद्देश्यको निम्ति मधेश आन्दोलन शुरु भएको हो ती उद्देश्यहरु उपेक्षित र धेरै पर पुगिसकेका छन् । यसप्रकार हामी हे देख्दछौँ भने सरकारमा होस वा सडकमा अहिले राज्यसत्ता नै देखिन्छ ।

जनहितमा आन्दोलन विकसित गर्ने हो र लक्ष्यसम्म पु¥याउने आँंट गर्ने हो भने उत्पीडित वर्ग र उत्पीडित समुदायहरु एकजूट हुनु पर्दछ ।

यसको निम्ति वर्गसंघर्ष पक्षधर शक्ति र जातीय अधिकारको पक्षधरशक्तिहरुले नयाँं धरातलबाट बहस, विमर्श र संघर्षको बाटो खोज्नु अपरिहार्य छ । 

 

गार्डेज, अफगानिस्तान : अफगानिस्तानको पूर्वी सहर गार्डेजमा भएका आत्मघाती हमलाम...

जाकार्ता : इन्डोनेसियाको पूर्वी भागमा पर्ने मालुकु प्रान्तमा शुक्रबार...

न्यूयोर्क : आइपड, आइफोन र आइप्याडको उत्पादक कम्पनी एप्पलले बिहीबार...

हरारे : जिम्बाबेको प्रमुख विपक्षी गठबन्धन मुभमेन्ट फर डेमोक्रेटिक...

काठमाडौँ : राष्ट्रपति विद्यादेवी भण्डारीले नवनियुक्त दुई मन्त्रीलाई पद तथा...

चितवन : आन्तरिक राजश्व कार्यालय भरतपुरले आर्थिक वर्ष २०७४÷७५ मा...

काठमाडौँ : नेपालको इतिहासमा पहिलो पटक प्रस्तावित प्रधानन्यायाधीशको नाम...

धनगढी : प्रदेश नं ७ को भौतिक पूर्वाधार तथा...

काठमाडौँ : युवा तथा खेलकूदमन्त्री जगतबहादुर सुनार (विश्वकर्मा) ले नेपालमा...

काठमाडौँ : राष्ट्रिय पाठ्यक्रम विकास तथा मूल्यांकन परिषद्को आज बसेको...

वासिङटन : अमेरिकाका राष्ट्रपति डोनाल्ड ट्रम्प भारत जाने निश्चित भइनसकेको...

इश्लामावाद, पाकिस्तान : पाकिस्तान मुस्लिम लिग–नवाज (पिएमएल–एन) का नेता सेहवाज...

लस एन्जलस, संयुक्तराज्य अमेरिका : क्यालिफोर्नियाको जङ्गलको केही भागमा लागेको...

बागो, म्यानमार : दक्षिणपश्चिमी म्यानमारमा भीषण वर्षापछि आएको बाढीको कारण...

मस्को : यसै हप्ता सेन्ट्रल अफ्रिकन रिपब्लिकमा मारिएका रुसी पत्रकारलाई...

बेइजिङ : गुगलले चीनको कठोर सेन्सरसीप (नियन्त्रण) नियमलाई सम्बोधन गर्नेगरी...

काठमाडौँ : वन तथा वातावरणमन्त्री शक्तिबहादुर बस्नेतले काठकोे उत्पादनमा वृद्धि...

काठमाडौँ : दोलखाको नाम्दु आसपास केन्द्रबिन्दु भएर आज गोरखा भूकम्पको...

म्याग्दी : जिल्लामा घरजग्गा कारोवारबाट आर्थिक वर्ष २०७४÷७५ मा...

काठमाडौँ : राष्ट्रियसभा मातहतका चार विषयगत समितिमा रहने सदस्यको...

तुलसीपुर : राप्ती आँखा अस्पताल दाङमा आँखा पाक्ने रोगका बिरामी...

विराटनगर : राष्ट्रिय प्रजातन्त्र पार्टीका अध्यक्ष कमल थापाले वर्तमान सरकारलाई...

रोल्पा : गएराति रोल्पा माडी गाउँपालिका–१ धारावाङमा भएको ट्याक्टर दुर्घटनामा...

काठमाडौँ : नयाँ शक्ति पार्टी नेपालले विकास र समृद्धिको...

काठमाडौँ : अनुगमनका क्रममा क्लिनिक सञ्चालनसम्बन्धी कुनै पनि कागजातहरु फेला...

काठमाडौँ : संस्कृति, पर्यटन तथा नागरिक उडड्यनमन्त्री रवीन्द्र अधिकारीले आगामी...

विराटनगर : प्रदेश नं १ को प्रदेश सभाको आज बसेको...

दोलखा : ऊर्जा, जलस्रोत तथा सिंचाइमन्त्री वर्षमान पुनले पैसा...

बनियानी, झापा : झापाको मेचीनगरमा एक बालिकाको डुबेर मृत्यु भएको...

दाम्बुल्ला, श्रीलंका : श्रीलंका र दक्षिण अफ्रिकाबीचको दोस्रो एक दिवसीय...

संयुक्त राष्ट्रसंघ : संयुक्त राष्ट्रसंघीय महासचिव एन्टोनियो गुटर्रेस नागासाकी समारोहमा...

धनगढी : प्रदेश नं ७ प्रदेशसभाको आज बसेको बैठकको विशेष...

महेन्द्रनगर, धनुषा : प्रदेश २ मुख्यमन्त्री लालबाबु राउतले महिला शिक्षित...

काठमाडौँ : नेपाली काँग्रेसले पार्टीका पूर्व केन्द्रीय सदस्य एवं...

गोरखा । उनी काठमाडौंको खानदानी परिवारमा जन्मिएका थिए । बाबु...

वीरगञ्ज । पर्साको पर्सागढी नगरपालिकाले ‘विपन्नको आँगनमा मेयर’ कार्यक्रमसहित चालु...

काठमाडौँ,: राष्ट्रिय सभाको आजको बैठकले प्रजातान्त्रिक एवं लोकतान्त्रिक आन्दोलनका अथक...

नयाँ दिल्ली । मोबाइल फोनमा कुरा गरिरहेको समयमा अचानक...

काठमाडु । नेपालले अन्तर्राष्ट्रिय क्रिकेट काउन्सिल (आइसिसी)को मान्यता...

काठमाडु । भारतको राजधानी नयाँ दिल्लीबाट ३९ नेपाली महिलाको...